ناگفته های دادگاه پارازیت به روایت شاكی پرونده

ناگفته های دادگاه پارازیت به روایت شاكی پرونده آی وكیل: «سمت وسوی ارسال این امواج به سمت یك نهاد خاص بود. از چند نماینده مجلس هم شنیدم كه از وزیر دفاع خواسته بودند كه این مورد را پیگیری كند كه ایشان پاسخ داده بود این مورد به ما ارتباط ندارد. در واقع چنین مسئله ای اثبات شدنی نیست. همان گونه كه گفتم، فضای فركانسی كشور متولی دارد. ما نمی توانیم بپذیریم كه فرد یا نهادی بدون اجازه این نهاد متولی یعنی سازمان تنظیم مقررات رادیویی، دستگاه خویش را بر فراز دستگاه bTS مخابرات نصب كند. یعنی برای شما قابل قبول است كه كسی از دكل مخابرات بالا برود و دستگاهی را آنجا نصب كند؟»



به گزارش آی وكیل به نقل از ایسنا، روزنامه شرق نوشت: «پرونده پارازیت، یك پرونده قدیمی اما مفتوح است كه هر از چندگاهی به صدر اخبار بازمی گردد و سپس رها می گردد تا زمانی دیگر. برعكسِ خودِ پارازیت ها كه همیشه حاضرند، سال هاست كه در اطراف ما هستند، از جسم ما عبور می كنند و به گیرنده هایی می رسند كه این روزها دیگر هیچ كس وجودشان را كتمان نمی نماید. اگر پارازیت ۱۰ سال قبل مسئله ای كتمان شدنی بود، حالا دیوارهای مدافعان اش یكی یكی سقوط كرده و از مرحله انكار وجود به انكار صدمه زایی و سپس انكار سرطان زایی اش رسیده است. بعد از ۱۰ سال كش و قوس و بازشدن پرونده های حقوقی مختلف در داخل و خارج از كشور، تشكیل كمیته های مخفی و آشكار برای بررسی ابعاد تأثیراتش و اصرار و انكار افراد و نهادهای مختلف بر سر وجودش حالا این پرونده به مرحله ای رسیده كه وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از نصب نمایشگرهایی در سطح شهرهای بزرگ كشور خبر می دهد كه مقرر است به ما نشان بدهند آلودگی رادیویی اطرافمان خطرناك نیست.

پرونده ای ۱۰ساله

شركت یوتل ست كه خدمات تلویزیون های ماهواره ای را عرضه می كند، در سال ۸۸ دو بار از ایران به علت ارسال عامدانه پارازیت روی امواج این ماهواره شكایت نمود. شكایت هایی كه نزد «اتحادیه بین المللی ارتباطات» برده شد اما نتیجه آن هیچگاه مشخص نشد. در همان سال سه كشور انگلیس، فرانسه و آلمان هم در نامه ای از اتحادیه اروپا خواسته بودند برای مقابله با ارسال پارازیت روی برنامه های ماهواره ای در ایران تصمیماتی اتخاذ شود. صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران هم در مقابل و در سال ۸۹ با ارسال شكایت نامه ای به اتحادیه بین المللی ارتباطات راه دور به ارسال پارازیت روی برخی برنامه های صداوسیما اعتراض كرد. این اقدام بعد از آن انجام شد كه دو ماهواره یوتل ست و هاتبرد پخش برنامه های تلویزیونی و رادیویی صداوسیما را در اعتراض به ارسال پارازیت ها از ایران قطع كردند. در همان زمان برخی شبكه های فارسی زبان خارجی هم جداگانه شكایت هایی را ضد ایران در مجامع بین المللی طرح كردند. در سال ۹۱ هم وزارت امور خارجه فرانسه از شكایت رسمی این كشور به اتحادیه بین المللی ارتباطات راه دور ضد ایران اطلاع داد. در این بین داغ شدن سوژه پارازیت در جامعه منجر به اعتراضات گاه وبیگاه جامعه نسبت به این پدیده شد. اعتراضاتی كه البته مسئولان را هم به واكنش واداشت و بعد از آن كه معصومه ابتكار، عضو شورای شهر تهران نسبت به خطرناك بودن امواج پارازیت اخطار داد، مرضیه وحید دستجردی، وزیر بهداشت دولت احمدی نژاد در مهرماه ۹۱ به باشگاه خبرنگاران جوان اظهار داشت: «در اداره سلامت و محیط كار وزارت بهداشت تحقیقاتی در خصوص تأثیر امواج پارازیت بر سلامت انسان ها و سقط جنین در حال انجام می باشد و طبق مطالعاتی كه در دو سال قبل صورت گرفته هیچ خطری مردم را از لحاظ پارازیت ها تهدید نمی كند و مردم نباید نگران این مورد باشند.»

با تغییر دولت اما كم كم پای مسئولان دولت هم به مخالفت با ارسال پارازیت باز شد. سعید متصدی، معاون محیط زیست انسانی وقت سازمان محیط زیست در سال ۹۳ ضمن تأیید سرطان زابودن پارازیت ها اظهار داشت: «سازمان محیط زیست از كمیته رسیدگی به وضعیت پارازیت ها درخواست نمود با عنایت به سرطان زابودن پارازیت ها، تصمیم دیگری برای مقابله با تهاجم فرهنگی اتخاذ شود.»

رضا ملك زاده، معاون تحقیقات وزارت بهداشت هم مقام مسئول دیگری بود كه با اشاره به صدمه های جدی پارازیت ها تاكید كرد: این پارازیت ها می تواند حتی منجر به تولد فرزندان ناقص یا سقط جنین شود. قبل از آن هم البته كمیته ای به دستور رئیس جمهور برای بررسی تأثیر امواج پارازیت تشكیل شده بود.

تیم چهارنفره

اولین بار محمود واعظی، وزیر پیشین ارتباطات و فناوری اطلاعات در جلسه اتاق بازرگانی از دستور ویژه رئیس جمهور ب